ozdobnik

rzeczownik Wymowa: /ɔˈzdɔbʲɲik/

ozdobnik po hiszpańsku

ornamento
(architektura, architektoniczny) (sztuka) element, który zdobi
adorno, floritura
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię