bezokolicznik

rzeczownik Wymowa: /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/

bezokolicznik po hiszpańsku

infinitivo
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu