Słownik polsko-angielski

szczęka

rzeczownik Wymowa: /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/

szczęka po angielsku

  1. maxilla

    (anatomia, anatomiczny) (antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (stomatologia, stomatologiczny) jedna z dwóch kości czaszki (prawa i lewa), w której osadzone są górne zęby

  2. jaw

    kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

W słowniku angielsko-polskim