Słownik polsko-angielski

mag

mag po angielsku

  1. magus

    (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii: wschodni mędrzec, jeden z Trzech Króli

  2. magus

    (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w starożytnej Persji: kapłan (członek kasty kapłańskiej), który zajmował się astrologią i magią

  3. magician, sorcerer

    osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną

W słowniku angielsko-polskim