Słownik polsko-angielski

dysydent

dysydent po angielsku

  1. dissenter, religious dissident

    (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant

  2. dissident, dissenter, nonconformist

    (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana

  3. nonconformist

    osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała

W słowniku angielsko-polskim