Słownik polsko-angielski
blaszka
rzeczownik
Wymowa: /ˈblaʃka/
blaszka po angielsku
gill
(botanika, botaniczny) element owocnika grzyba budujący jeden z typów hymenoforu
lamina
(botanika, botaniczny) główna, płaska cześć liścia, odpowiedzialna za pochłanianie światła i fotosyntezę
plate
niewielki kawałek blachy
W słowniku angielsko-polskim