Słownik polsko-angielski

bezokolicznik

rzeczownik Wymowa: /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/

bezokolicznik po angielsku

  1. infinitive

    (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu

W słowniku angielsko-polskim